Cehennemdeki mü'minler

Mâlik tâlîmât verir görevli bir meleğe:
(Cehennem perdesini Cibrîl'e kaldır!) diye.

Perde aralanınca, azâb çeken mü'minler,
“Cebrâil”i görerek, pek fazla sevinirler.

Ve derler ki: (Ey Mâlik, kim ki bu sâhib-kemâl,
Zîrâ biz, hiç görmedik böyle güzel bir cemâl.)

Der ki: (Bu Cibrîl'dir ki, sâhibtir çok haslete.
Vahiy getirir idi hazret-i Muhammed'e.)

Onlar, Resûlullah'ın ismini duyar duymaz,
Hep birden bağırarak ederler şöyle niyâz:

(Ey Cebrâil, Resûl’e bir selâm ilet bizden.
Ve âcil haber götür Ona şu hâlimizden.)

Cibrîl, üzüntü ile oradan ayrılarak,
Huzûr-u ilâhîye varır mahzûn olarak.

Hak teâlâ, Cibrîl'e sorar ki şu suâli:
(Ümmet-i Muhammed'in nasıldır şimdi hali?)

O der ki: (Çok fenâdır, hepsi ateş içinde.
Yanmış her tarafları Cehennem ateşinde.)

Hak teâlâ buyurur: (Yâ Cebrâil, sen hemen,
Haber ver Habîbime onların hallerinden.)

Cibrîl, Resûlullah'ın huzûruna giderek,
Ümmetinin hâlini nakleder üzülerek.

O zaman Resûlullah, varır Arş-ı âlâya.
Ve secdeye kapanır Allahü teâlâya.

Rabbimiz buyurur ki: (Secdeden kalk ve iste!
Derhâl kabûl olunur, dileğin her ne ise.)

Arz eder ki: (Yâ rabbî, ümmetin âsîleri,
Ateşte yanıyorlar, pek fenâdır halleri.

Tek dileğim şudur ki kerem ve ihsânından,
Âzâd eyle onları Cehennem azâbından.)

Hak teâlâ buyurur: (Ey şefkati bol Resûl!
Ne ki benden istedin, indimde oldu makbûl.

Onlardan kim diyorsa, Lâ ilâhe illallah,
Çıkar hemen ateşten, bulsunlar Nâr’dan felâh.)

Oradan ayrılarak Resûl aleyhisselâm,
Cehenneme gelir ve “Mâlik”e verir selâm.

Mâlik, tâzim ederek kalkar hemen ayağa.
Gösterir Cehennemi Resûl-i Müctebâya.

Peygamber-i zîşânı görünce ehl-i îmân,
Hep birden Ona karşı ederler âh-u figân.

Derler: (Yâ Resûlallah, pek fenâdır hâlimiz.
Cehennem ateşinde yandı her yerlerimiz.)

O Server çok üzülüp, hemen bunun peşinden,
Kurtarır cümlesini Cehennem ateşinden.

Kâfirler görür görmez, onları böyle mesrûr,
Hayıflanır, üzülür, olurlar hep bî-huzûr.

Derler ki: (Keşke biz de, olsaydık ehl-i îmân,
Biz dahî onlar gibi kurtulsaydık buradan.)

(Huzur Pınarı Mail Grubu)

(Herkese Lâzım Olan Îmân) kitâbı dört kısımdan meydâna gelmiştir:

I. kısım; Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî hazretlerinin (İ’tikâdnâme) kitâbının tercemesidir. (Hadîs-i Cibrîl) adı verilen; islâmın beş şartını ve îmânın altı şartını anlatan bir hadîs-i şerîfin açıklamasıdır. Ayrıca Şerefüddîn Yahyâ Münîrinin iki mektûbu, Allahü teâlâ vardır, birdir, konuları vardır.

II. kısım; (Müslimânlık ve Hıristiyanlık) kitâbıdır. Burada Peygamberler, kitâblar, dinler, (Yehûdîlik, hıristiyanlık ve islâmiyyet) hakkında bilgi verilmekde, Hakîkî bir müslimân olmanın şartları açıklanmakda, müslimânlığa hayran olanların sözleri ile, (42) tane başka din mensûbu iken islâmiyyeti seçen zâtların hayâtları anlatılmakdadır.

III. kısım; (Kur’ân-ı Kerîm ve Bugünkü Tevrât ve İncîller) kitâbıdır. Burada, bugünkü Tevrât ve İncîller hakkında bilgi verilmekde, Kitâb-ı Mukaddesdeki hatâlar îzâh edilmekde, Kur’ân-ı Kerîmin son ve değişmiyen kitâb olduğu ilmî olarak anlatılmakdadır. Ayrıca Muhammed aleyhisselâmın mu’cîzeleri, fazîletleri, güzel ahlâk ve âdetleri anlatılmakdadır.

IV. kısım; (İslâm Dîni ve Diğer Dinler) kitâbıdır. Burada islâm dîninin vahşet dîni olmadığı, hakîkî müslimânın câhil olmadığı, ilkel dinler, semâvî dinler, islâmiyyetde felsefe olamıyacağı konuları açıklanmakdadır.

Resûlullah efendimiz "sallallahü aleyhi ve sellem", onun geleceğini müjdelemişti. İmâm-ı Süyûtî (Cem'ul cevâmi') kitabında, bu hadis-i şerifi, İbni Mes'ûd Abdürrahman ibni Yezîdden, O da Hazret-i Câbirden rivayet ederek bildiriyor: (Ümmetimden Sıla isminde biri gelir. Onun şefaati ile, çok çok kimseler Cennete girer.) (Sıla), birleştirici demektir. Tasavvufu fıkh bilgileri ile birleştirdiği için bu ism, İmâm-ı Rabbânî hazretlerine verildi. Zamanın âlimleri, Ona bu ism ile hitâb eylediler. Kendisi de, oğlu Muhammed Mâsuma yazdığı bir mektûbda, (Beni iki derya arasında sıla yapan Rabbime hamd ederim) diye buyurmaktadır.