Ayın ikiye ayrılması

“Peygamber-i zîşân”ın bir işâreti ile,
Gökyüzünde "Dolunay", ayrılmıştı ikiye.

"Velîd ibni Mugîre" ve "Ebû Cehil", bir gün,
Mübârek huzûruna gelerek o Resûl’ün,

Dediler: (Hakîkaten Peygambersen sen eğer,
Şu gökte duran ayı, ikiye ayırıver.)

Onlara buyurdu ki Peygamber Efendimiz:
(Eğer bunu yaparsam, îmân eder misiniz?)

Müşrikler, cevâbında hemen (Evet) deyince,
Peygamber Efendimiz, duâ etti hemence.

Ayın ondördü olup, Ay, “yuvarlak” idi tam.
Geldi halkın içine Resûl aleyhisselâm.

Mübârek parmağıyla işâret eyleyince,
“Ay” ikiye ayrıldı mûcize gereğince.

Yarısı Ebu Kubeys, yarısı Kuay Kıan,
Dağları üzerinde görünüverdi o an.

Bir müddet öyle durup, sonradan birleştiler.
Bu hâle, gözleriyle şâhid oldu müşrikler.

Bir kaçının ismini söyleyip Resûl o an,
Buyurdu: (Şâhid olun, ey filân ve ey filân!)

Sonra, müslümânlara seslenip bizâtihî,
Buyurdu: (Ey mü'minler, şâhid olun siz dahî!)

Müşrikler, mûcizeyi gördüler de âşikâr,
Yine inâtlarından ettiler onu inkâr.

Dediler: (Muhammed'in sihridir bu da artık.
Zîrâ kabûl eder mi bunu akıl ve mantık?

Eğer bu, Muhammed'in bir sihri değil ise,
Her yerden görülmüştür o zaman bu hâdise.

Başka yerlerden gelen insanlara soralım.
Onlar da görmüş müdür, bunu araştıralım.

Ayın bölündüğünü onlar da görmüş ise,
Deriz ki sihir değil, gerçektir bu hâdise.)

Onlar, aralarında konuşup böyle hemen,
Bunu araştırmaya başladılar âcilen.

Dışarıdan Mekke'ye gelenlere sordular.
Dışarıya adamlar gönderip sordurdular.

Her kime sordularsa onlar bu hâdiseyi,
Hepsi, gördüklerini söylediler bu şeyi.

Hep ittifak halinde dediler ki şöylece:
(Evet, ay iki parça olmuştu filân gece.

Ayın ondördü olup, tam “Tepsi gibi”ydi ay.
Hâdiseyi o gece gördük biz gâyet kolay.)

Her kime sordularsa bu şeyi o müşrikler.
Herbirinden, hep aynı cevâbı işittiler.

Ama inkâr ettiler yine bu mûcizeyi.
Halbuki gözleriyle görmüşlerdi bu şeyi.

İnkârcıların başı, “Ebû Cehil”di yine.
Başladı ifsâd eden inkârcı sözlerine.

Dedi: (Ebû Tâlib'in yetîminin bu sihri,
Başladı yerden sonra, göklere de te'sîri.)

(Huzur Pınarı Mail Grubu)

(Herkese Lâzım Olan Îmân) kitâbı dört kısımdan meydâna gelmiştir:

I. kısım; Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî hazretlerinin (İ’tikâdnâme) kitâbının tercemesidir. (Hadîs-i Cibrîl) adı verilen; islâmın beş şartını ve îmânın altı şartını anlatan bir hadîs-i şerîfin açıklamasıdır. Ayrıca Şerefüddîn Yahyâ Münîrinin iki mektûbu, Allahü teâlâ vardır, birdir, konuları vardır.

II. kısım; (Müslimânlık ve Hıristiyanlık) kitâbıdır. Burada Peygamberler, kitâblar, dinler, (Yehûdîlik, hıristiyanlık ve islâmiyyet) hakkında bilgi verilmekde, Hakîkî bir müslimân olmanın şartları açıklanmakda, müslimânlığa hayran olanların sözleri ile, (42) tane başka din mensûbu iken islâmiyyeti seçen zâtların hayâtları anlatılmakdadır.

III. kısım; (Kur’ân-ı Kerîm ve Bugünkü Tevrât ve İncîller) kitâbıdır. Burada, bugünkü Tevrât ve İncîller hakkında bilgi verilmekde, Kitâb-ı Mukaddesdeki hatâlar îzâh edilmekde, Kur’ân-ı Kerîmin son ve değişmiyen kitâb olduğu ilmî olarak anlatılmakdadır. Ayrıca Muhammed aleyhisselâmın mu’cîzeleri, fazîletleri, güzel ahlâk ve âdetleri anlatılmakdadır.

IV. kısım; (İslâm Dîni ve Diğer Dinler) kitâbıdır. Burada islâm dîninin vahşet dîni olmadığı, hakîkî müslimânın câhil olmadığı, ilkel dinler, semâvî dinler, islâmiyyetde felsefe olamıyacağı konuları açıklanmakdadır.

Resûlullah efendimiz "sallallahü aleyhi ve sellem", onun geleceğini müjdelemişti. İmâm-ı Süyûtî (Cem'ul cevâmi') kitabında, bu hadis-i şerifi, İbni Mes'ûd Abdürrahman ibni Yezîdden, O da Hazret-i Câbirden rivayet ederek bildiriyor: (Ümmetimden Sıla isminde biri gelir. Onun şefaati ile, çok çok kimseler Cennete girer.) (Sıla), birleştirici demektir. Tasavvufu fıkh bilgileri ile birleştirdiği için bu ism, İmâm-ı Rabbânî hazretlerine verildi. Zamanın âlimleri, Ona bu ism ile hitâb eylediler. Kendisi de, oğlu Muhammed Mâsuma yazdığı bir mektûbda, (Beni iki derya arasında sıla yapan Rabbime hamd ederim) diye buyurmaktadır.