Bir avuç un

"Enes bin Mâlik" der ki: Resûl aleyhisselâm,
Medîne'ye gelince, yaşım “Sekiz” idi tam.

Vâlidem Ümmü Süleym, bir gün biraz "Un" bulmuş.
Komşudan da “Süt” alıp, ikisini yuğurmuş.

Pişirip, sonra bana dedi ki: (Git hemence.
Babanı çağır gelsin, yiyelim berâberce.)

"Peki" deyip, mescide koşuverdim ânında.
Baktım, babam oturmuş Resûl’ün tam yanında.

Ben, Peygamberimizi görür görmez ansızın,
Doğruca Ona vardım, elimde olmaksızın.

Dedim: (Yâ Resûlallah, yemek yaptı vâlidem.
Sizi yemek yemeye çağırıyor şimdi hem.)

O Server seslendi ki cümle cemâatine:
(Kalkın, Ümmü Süleym'in gidelim dâvetine!)

Derhâl Resûlullahla birlikte o topluluk,
Yürüyüp, bizim eve az sonra vâsıl olduk.

Resûlullah sordu ki hem babama bakarak:
(Neler hazırladınız bize yemek olarak?)

Babam arz eyledi ki: (Bilmiyorum vallahi.
(Dünden beri, hiç bir şey yemedim kendim dahî.)

Peygamber Efendimiz buyurdu: (İyi ama,
Zevcen çağırmadı mı şimdi bizi taâma?)

Babam içeri geçip, sordu bunu annemden.
Gelip, Resûlullah'a arz etti şöyle hemen:

(Hanımımın eline, biraz un geçivermiş.
Biraz da süt bularak, hamur edip pişirmiş.)

Babam böyle deyince, o zaman Efendimiz,
Buyurdu: (O yemeği yanıma getiriniz.)

Getirdik, ellerini koydu kabın üstüne.
Sonra bereket için, bir duâ etti yine.

Tam “Yetmiş kişi” idi, hepsi yiyip doydular.
Yemekte bir azalma olmadı zerre kadar.

"Zeyd bin Hârise" dahî, anlatır şu husûsu:
Bizim kabîlemizin vardı bir “Su kuyusu”.

Kışın iyi ise de ve lâkin yaz gelince,
Nedense içinde su, azalırdı hemence.

Bunun için toplanıp, Resûlullah'a gittik.
Kuyunun bu hâlini, kendisine arz ettik.

Dedik: (Yâ Resûlallah, lütfen duâ buyurun.
Suyu, bize yazın da yetişsin bu kuyunun.)

Peygamber Efendimiz, derdimizi dinleyip,
Sonra yerden bir miktâr taş topladı eğilip.

Ve bize buyurdu ki: (Bu taşları alınız.
O kuyunun içine, birer birer atınız.)

"Peki yâ Resûlallah!" diyerek biz ayrıldık.
O taşlarla birlikte, kuyu başına vardık.

O taşları atınca, gördük ki çok âşikâr,
Yükseldi kuyu suyu, hem de ağzına kadar.

(Huzur Pınarı Mail Grubu)

(Tam İlmihâl-Se’âdet-i Ebediyye) kitâbının, kıymet ve ehemmiyyetini, hemen ikinci sayfasında, büyük islâm âlimi Seyyid Abdülhakîm-i Arvâsî hazretlerinin kıymetli oğlu Ahmed Mekkî Efendi, kısa ve vecîz sözleri ile açıklamışdır.

Se’âdet-i Ebediyye kitâbı üç kısımdan meydâna gelmişdir:

I. kısımda; İslâm dînine nasıl inanılacağı, ehl-i sünnet i’tikâdı, İslâm dinine iftirâ edenlere cevâblar, Kur'ân-ı kerîm ve tefsîrler, kur'ân-ı kerîmdeki ilmlerin sınıflandırılması, Nemâzın ehemmiyyeti, farzları, abdest, gusl, nemâz ile ilgili bütün husûslar, kaza nemâzları, Cum’a ve bayram nemâzları, Zekât, Ramezân Orucu, Sadaka-i Fıtr, Yemîn ve Yemîn Keffâreti, Adak, Kurban Kesmek, Hac, Mübârek Geceler, Hicrî ve Mîlâdî Senelerin birbirine çevrilmeleri, Selâmlaşmak, Muhammed aleyhisselâmın hayâtı, ahlâkı, anne, baba ve dedelerinin mü’min oluşu, Sübhâne Rabbîke âyeti hakkında bilgiler... yer almakdadır.

II. kısımda; Îmân, Akl, Kaza-Kader, Tefsîr ve Hadîs kitâbları, Hadîs âlimleri, Allahü teâlânın ismleri, Mezheb, Fıkh, İmâm-ı A’zam hazretleri, Vehhâbîlere Ehl-i Sünnetin cevâbı, Evliyâ rûhlarından faydalanma, Bozuk dinler, hurûfîlik, Sosyalizm ve Sosyâl adâlet, İslâmiyyetde nikâh, Talâk, Süt kardeşlik, Nafaka, Komşu hakkı, Halâl ve Harâmlar, İsrâf ve Fâiz, Fen Bilgileri, Tevekkül, Müzik ve Tegannî, Cin hakkında bilgi, Bir Müslimân babanın kızına nasîhatları, Mu’cîze, kerâmet, firâset, istidrâc ... gibi konular yer almakdadır.

III. kısımda, İslâmiyyetde kesb ve ticâret, Bey’ ve Şirâ’, Alış-verişde muhayyerlik, Bâtıl, Fâsid ve Mekrûh Satışlar, Ticârette adâlet ve ihtikâr, dinini kayırmak, ihsân, Banka ve Fâiz, Şirketler, Cezâlar, Ölüm ve Ölüme Hâzırlık, Meyyite Hizmetler, Ferâiz, Meyyit için İskât ... gibi konular yer almakdadır.

Ayrıca konular arasında, İmâm-ı Rabbânî hazretlerinin ve oğlu Muhammed Ma’sûm hazretlerinin (MEKTÛBÂT) kitâblarından çeşitli mektûblar vardır.

Son bölümde (1020) zâtın hâl tercemesi yer almakdadır. Fihrist bölümünde zâtlar, kitâblar, mevzû'lar fihristleri vardır.

Bine yakın eserden uzun bir zemânda hâzırlanan bu nâdîde eserde; insanı se’âdete kavuşduracak bütün husûslar yer almakdadır.

Resûlullah efendimiz "sallallahü aleyhi ve sellem", onun geleceğini müjdelemişti. İmâm-ı Süyûtî (Cem'ul cevâmi') kitabında, bu hadis-i şerifi, İbni Mes'ûd Abdürrahman ibni Yezîdden, O da Hazret-i Câbirden rivayet ederek bildiriyor: (Ümmetimden Sıla isminde biri gelir. Onun şefaati ile, çok çok kimseler Cennete girer.) (Sıla), birleştirici demektir. Tasavvufu fıkh bilgileri ile birleştirdiği için bu ism, İmâm-ı Rabbânî hazretlerine verildi. Zamanın âlimleri, Ona bu ism ile hitâb eylediler. Kendisi de, oğlu Muhammed Mâsuma yazdığı bir mektûbda, (Beni iki derya arasında sıla yapan Rabbime hamd ederim) diye buyurmaktadır.