Bu ümmetin üstünlüğü

“Peygamber Efendimiz”, o kıyâmet gününde,
Gelip durur günâhkâr ümmetinin önünde.

O an Hak teâlâdan şöyle bir nidâ gelir:
(Habîbim, ümmetini al ve hesâba getir.)

O zaman eshâbıyla, âlim ve velîleri,
İleri sürer hemen, şehîd ve sâlihleri.

Rabbimizden bir nidâ gelir ki: (Yâ Muhammed!
Ümmetinin tamâmı bunlardan mı ibaret?

Mutîleri getirdin, hani nerde âsîler?
Âlimleri getirdin, peki nerde zâlimler?

Sen, namâz kılanları getirdin buraya hep.
Peki kılmıyanları nerdedir şimdi acep?)

Arz eder ki: (Yâ rabbî, buyurduğun gibidir.
Ama onlar, yine de seni bir bilmişlerdir.

Onlar puta tapmadı, sana şirk koşmadılar.
Tevhîd üzere olup, küfürden hep kaçtılar.

Bağışla suçlarını işbu îmânlarına.
Lâyık görme onları Cehennem azâbına.)

Rabbimiz buyurur ki: (Ey benim Peygamberim!
Ümmetinin hepsine, şefkatim çoktur benim.

Ümmetini, kendime eylemişim muhâtab.
Onun için sorarım onlara bugün hesâb.

Onlarla söyleşmeyi sevmeseydim eğer ben,
Hep Cennete koyardım, hiç hesâba çekmeden.)

Bir gün de “Mîkâil”le “Cibrîl” aleyhisselâm,
Resûlullah'a gelip, verdiler önce selâm.

Sonra Cibrîl, Resûl’ün sarılıp örtüsüne,
Sevgi ve muhabbetle öpüp sürdü yüzüne.

Sorunca Resûl bunun hikmetini Cibrîl'den,
Mîkâil izin alıp, arz etti şöyle hemen:

Cebrâil, gelmek için huzûrunuza sizin,
Allahü teâlâdan istedi çokça izin.

Melekler, kendisine suâl eylediler ki:
(Çok izin istemenin sebebi nedir peki?)

Dedi ki: (Ben âşıkım Ona cân-ü gönülden.
Ve hiç duramıyorum kendisini görmeden.)

Yine Resûl-i ekrem, dünyâ ve âhirette,
Herkes için, rahmet ve berekettir elbette.

Rahmetinden, herkesin olur istifâdesi.
Hattâ kâfirlere de ulaşır fâidesi.

Şöyle ki, azâbları verilmez dünyâda pek.
Yâni tehir edilir, âhiret gününe dek.

Bir gün de, bir a'râbî gelip Efendimize,
Dedi: (Yâ Resûlallah, bir suâlim var size.

Öteki ümmetlere nisbeten bu ümmetin,
Üstünlüğü nasıldır, lütfedip îzâh edin.)

Buyurdular ki: (Benim, diğer Peygamberlerden,
Üstünlüğüm nasılsa, öyledir bu da aynen.)

(Huzur Pınarı Mail Grubu)

(Tam İlmihâl-Se’âdet-i Ebediyye) kitâbının, kıymet ve ehemmiyyetini, hemen ikinci sayfasında, büyük islâm âlimi Seyyid Abdülhakîm-i Arvâsî hazretlerinin kıymetli oğlu Ahmed Mekkî Efendi, kısa ve vecîz sözleri ile açıklamışdır.

Se’âdet-i Ebediyye kitâbı üç kısımdan meydâna gelmişdir:

I. kısımda; İslâm dînine nasıl inanılacağı, ehl-i sünnet i’tikâdı, İslâm dinine iftirâ edenlere cevâblar, Kur'ân-ı kerîm ve tefsîrler, kur'ân-ı kerîmdeki ilmlerin sınıflandırılması, Nemâzın ehemmiyyeti, farzları, abdest, gusl, nemâz ile ilgili bütün husûslar, kaza nemâzları, Cum’a ve bayram nemâzları, Zekât, Ramezân Orucu, Sadaka-i Fıtr, Yemîn ve Yemîn Keffâreti, Adak, Kurban Kesmek, Hac, Mübârek Geceler, Hicrî ve Mîlâdî Senelerin birbirine çevrilmeleri, Selâmlaşmak, Muhammed aleyhisselâmın hayâtı, ahlâkı, anne, baba ve dedelerinin mü’min oluşu, Sübhâne Rabbîke âyeti hakkında bilgiler... yer almakdadır.

II. kısımda; Îmân, Akl, Kaza-Kader, Tefsîr ve Hadîs kitâbları, Hadîs âlimleri, Allahü teâlânın ismleri, Mezheb, Fıkh, İmâm-ı A’zam hazretleri, Vehhâbîlere Ehl-i Sünnetin cevâbı, Evliyâ rûhlarından faydalanma, Bozuk dinler, hurûfîlik, Sosyalizm ve Sosyâl adâlet, İslâmiyyetde nikâh, Talâk, Süt kardeşlik, Nafaka, Komşu hakkı, Halâl ve Harâmlar, İsrâf ve Fâiz, Fen Bilgileri, Tevekkül, Müzik ve Tegannî, Cin hakkında bilgi, Bir Müslimân babanın kızına nasîhatları, Mu’cîze, kerâmet, firâset, istidrâc ... gibi konular yer almakdadır.

III. kısımda, İslâmiyyetde kesb ve ticâret, Bey’ ve Şirâ’, Alış-verişde muhayyerlik, Bâtıl, Fâsid ve Mekrûh Satışlar, Ticârette adâlet ve ihtikâr, dinini kayırmak, ihsân, Banka ve Fâiz, Şirketler, Cezâlar, Ölüm ve Ölüme Hâzırlık, Meyyite Hizmetler, Ferâiz, Meyyit için İskât ... gibi konular yer almakdadır.

Ayrıca konular arasında, İmâm-ı Rabbânî hazretlerinin ve oğlu Muhammed Ma’sûm hazretlerinin (MEKTÛBÂT) kitâblarından çeşitli mektûblar vardır.

Son bölümde (1020) zâtın hâl tercemesi yer almakdadır. Fihrist bölümünde zâtlar, kitâblar, mevzû'lar fihristleri vardır.

Bine yakın eserden uzun bir zemânda hâzırlanan bu nâdîde eserde; insanı se’âdete kavuşduracak bütün husûslar yer almakdadır.

Resûlullah efendimiz "sallallahü aleyhi ve sellem", onun geleceğini müjdelemişti. İmâm-ı Süyûtî (Cem'ul cevâmi') kitabında, bu hadis-i şerifi, İbni Mes'ûd Abdürrahman ibni Yezîdden, O da Hazret-i Câbirden rivayet ederek bildiriyor: (Ümmetimden Sıla isminde biri gelir. Onun şefaati ile, çok çok kimseler Cennete girer.) (Sıla), birleştirici demektir. Tasavvufu fıkh bilgileri ile birleştirdiği için bu ism, İmâm-ı Rabbânî hazretlerine verildi. Zamanın âlimleri, Ona bu ism ile hitâb eylediler. Kendisi de, oğlu Muhammed Mâsuma yazdığı bir mektûbda, (Beni iki derya arasında sıla yapan Rabbime hamd ederim) diye buyurmaktadır.